Als ik in Athene ben doe ik graag straatwerk. Ik ben niet de enige, bijna alle mensen die hierheen komen vinden dit iets dat het meest tot hun hart spreekt. Betekent het dat ander werk niet zo belangrijk is; nee zeker niet. Hulp kan even nodig zijn in een centrum voor naschoolse opvang van vluchtelingen kinderen of voor een 2e hands boekwinkel waar geld verdiend wordt om kwetsbare vrouwen aan werk te helpen. Ziet er minder indrukwekkend uit van de buitenkant maar dat is schijn. Dit vertel ik ook tegen de vrijwilligers die hier komen- kijk door de buitenkant heen. Er zijn veel aspecten aan missionair werk. Je kunt er keurig en goed verzorgd uitzien en toch in nood verkeren. Dat gezegd hebbend voeg ik wat foto’s bij van afgelopen vrijdag. In de ochtend een straatronde met Michalis, de echtgenoot van Jenny bij wie ik al jaren een kamer huur als ik in de stad ben. Hij heeft een auto dat helpt heel erg. ‘s Avonds kookte mijn goede vriend Iftikar uit Pakistan een maaltijd voor 130 personen. Een knap stukje werk. Alles in 1 pan en niks aangebrand 🫢
We gingen dit uitdelen in het slechtste deel van de stad, waar de verslaafde daklozen op straat bivakkeren. Wij zijn niet de enigen hoor die dat doen, er zijn meer organisaties. En alle beetjes helpen. Het eten was echt heerlijk, vers gekookt en nog heet, ze genoten ervan. Dat is zo fijn om te merken. 
We maakten nog een ronde in het centrum van de stad en al snel was alles op. Een voorrecht om dit te mogen doen met steun van jullie in NL! Voor we de straat opgaan bidden we om een zegen over het eten en over de mensen die we gaan ontmoeten. God is er altijd bij ook al is dat voor ons soms moeilijk voor te stellen. We blijven geloven dat Hij ook deze mensen in en op het oog heeft.